146/2025 Kaldvík

Árið 2025, þriðjudaginn 9. desember, kom úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála saman til fundar í húsnæði nefndarinnar að Borgartúni 21, Reykjavík. Mætt voru Arnór Snæbjörnsson formaður, Aðalheiður Jóhannsdóttir prófessor, Kristín Svavarsdóttir vistfræðingur, Þorsteinn Sæmundsson jarðfræðingur og Þorsteinn Þorsteinsson byggingar­verkfræðingur.

Fyrir var tekið mál nr. 146/2025, kæra á þeim drætti sem orðið hefur á afgreiðslu Matvælastofnunar á umsókn Kaldvíkur hf. um rekstrarleyfi vegna sjókvíaeldis í Seyðis­firði.

 Í málinu er nú kveðinn upp svofelldur

úrskurður:

Með bréfi til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála, er barst nefndinni 22. september 2025, kæra félagasamtökin VÁ! og eigendur sjávarjarðanna Austdals, Brimness 1 og 2, Dvergasteins og Selstaða í Seyðisfirði, þann drátt sem orðið hafi á afgreiðslu Matvælastofnunar á umsókn Kaldvíkur hf. um rekstrarleyfi vegna sjókvíaeldis í Seyðisfirði, með því að ekki hafi verið farið eftir lögbundnum frestum í lögum um fiskeldi nr. 71/2008.

Gögn málsins bárust úrskurðarnefndinni frá Matvælastofnun 22. október 2025.

Málavextir: Félagið Kaldvík hf. hefur áform um að hefja sjókvíaeldi í Seyðisfirði. Tillögur að rekstrarleyfum félagsins voru auglýstar á vefsíðu Matvælastofnunar 12. desember 2024. Kom þar fram að frestur til að skila inn athugasemdum væri til 20. janúar 2025. Samhliða var á vefsíðu Umhverfisstofnunar auglýst tillaga að starfsleyfi vegna áforma um sömu starfsemi. Hvorki hafa verið gefin út rekstrarleyfi samkvæmt lögum um fiskeldi nr. 71/2008 né starfsleyfi samkvæmt lögum um hollustuhætti og mengunarvarnir nr. 7/1998 vegna áformanna.

Hinn 9. júlí 2025 beindu félagasamtökin VÁ! kvörtun til umboðsmanns Alþingis vegna meintra ótilhlýðilegra tafa á málsmeðferð umsóknar um rekstrarleyfi sjókvíaeldis í Seyðisfirði. Lauk umboðsmaður málinu með bréfi, dags. 16. september s.á., þar sem fram kom að samtökin ættu ekki aðild að málinu hjá Matvæla­stofnun og því væri ekki fullnægt skilyrðum laga nr. 85/1997 um umboðsmann Alþingis til að taka kvörtunina til frekari athugunar.

Eigendur nokkurra sjávarjarða í Seyðisfirði leituðu einnig til umboðsmanns 16. september 2025 vegna málsmeðferðar leyfisveitingar til sjóakvíaeldis í firðinum og var því máli lokið með bréfi, dags. 26. s.m. Í bréfinu kom fram að kvörtunin lyti að annmörkum á meðferð máls sem væri ólokið í stjórnsýslunni. Var í bréfinu m.a. bent á að um væri að ræða ákvörðun sem sætt gæti kæru til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála og því væri umboðsmanni ekki fært að taka kvörtunina til nánari athugunar fyrr en afstaða nefndarinnar til málsins lægi fyrir, m.a. varðandi kæruaðild.

Málsrök kærenda: Af hálfu kærenda er vísað til þess að tillaga að rekstrarleyfi vegna sjókvíaeldis á Seyðisfirði hafi verið auglýst 12. desember 2024. Samkvæmt 2. mgr. 10. gr. a. laga nr. 71/2008 um fiskeldi skuli Matvælastofnun innan fjögurra vikna frá því að frestur rann út til að gera athugasemdir við tillögu að rekstrarleyfi taka ákvörðun um útgáfu þess. Þegar væru liðnar meira en 30 vikur frá því að ákvörðun um útgáfu hefði átt að liggja fyrir og hafi forsendur fyrir leyfi breyst verulega. Að svo komnu máli væri réttast að synja fyrir­liggjandi umsókn, en unnt væri að taka hana aftur fyrir ef svo bæri undir, þar sem breyttar forsendur kæmu fram í nýrri tillögu að rekstrarleyfi sem auglýst yrði að nýju.

Umsögn Matvælastofnunar: Matvælastofnun svarar málsrökum kærenda með því einkum að benda á að ekki liggi fyrir hvaða lögmætu hagsmuni þeir hafi að gæta af úrlausn málsins. Geti slíkir hagsmunir ekki verið fyrir hendi á meðan ákvörðun um útgáfu rekstrarleyfis hafi ekki verið tekin. Beri því að vísa málinu frá úrskurðarnefndinni.

 Athugasemdir Kaldvíkur hf.: Af hálfu Kaldvíkur hf. er bent á að félagið sé umsækjandi um rekstrar­leyfi það sem málið varði og sé því eini aðili þess. Réttur til að kæra tafir á meðferð máls sé bundinn við þann sem teljist aðili þess, sbr. 4. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 þar sem það geti haft sjálfstæða þýðingu fyrir aðila stjórnsýslumáls að fá úrlausn æðra stjórnvalds um það atriði. Ekki verði skorið úr um hvort kærendur eigi að hafa stöðu aðila máls á lægra stjórnsýslustigi með því að beina kæru um tafir á afgreiðslu máls til viðkomandi kærustjórnvalds, enda sé úrlausn um aðild nátengd þeim hagsmunum sem á reyni við efnisúrlausn máls, en málið bíði nánari meðferðar.

 Viðbótarathugasemdir kærenda: Af hálfu kærenda var bent á að félagasamtökin VÁ! eigi lögvarðra hagsmuna að gæta í málinu, enda með á sjöunda hundrað meðlimi og hafi verið stofnuð til þess að vernda Seyðisfjörð, með því að beita sér m.a. gegn ólögmætum leyfisveitingum. Eigendur sjávarjarða eigi augljósra lögvarðra hagsmuna að gæta, sökum nálægðar eigna þeirra við fyrirhugað eldissvæði en auk þess muni gæta sjónrænna áhrifa og röskun verða á umhverfi og lífríki. Eigendur jarðanna hafi aldrei fengið tilkynningu um að afgreiðsla myndi fara fram yfir undantekningarlausan fjögurra vikna frest sem mælt sé fyrir um í 2. mgr. 10. gr. a í lögum um fiskeldi nr. 71/2008.

Fram kemur að gerðar hafi verið athugasemdir við meinta meinbugi á auglýstum tillögum að rekstrarleyfi sem unnið sé að því að lagfæra. Upplýst hafi verið að tafir á málsmeðferð stafi af fjölda umsagna og vafaatriðum sem m.a. hafi komið fram varðandi strandsvæðisskipulag Austfjarða, afmörkun netlaga og mat á ofanflóðahættu. Af því megi ráða að tillögur að rekstrarleyfum hafi verið auglýstar án þess að skorið hafi verið úr um mikilvæg vafaatriði og standist það ekki rannsóknarreglu, auk þess að með því sé ónýttur réttur umsagnaraðila til andmæla á fyrsta stjórnsýslustigi.

Samkvæmt 2. mgr. 10.gr. a. laga nr. 71/2008 hafi Matvælastofnun fjórar vikur til að taka ákvörðun um rekstrarleyfi eftir að frestur til athugasemda sé liðinn. Liðnar séu 40 vikur og sé með því til að dreifa ólögmætum drætti á afgreiðslu máls.

Viðbótargögn frá kærendum: Nokkru eftir að kærendur skiluðu viðbótarathugasemdum létu þeir í té viðbótargögn sem voru uppdrættir sem unnir voru, að því fram kom, samkvæmt upplýsingum frá Náttúruverndarstofnun og Skipulagsstofnun um annars vegar netlög í Seyðisfirði og hins vegar legu nýtingarreita samkvæmt strandsvæðisskipulagi. Voru um leið færð að því rök að tillaga að rekstrarleyfum í Seyðisfirði gerði ráð fyrir að sjókvíaeldi yrði heimilað í netlögum sjávarjarða og utan nýtingarreita strandsvæðisskipulags Austfjarða.

Fyrirspurn úrskurðarnefndarinnar: Með tölvubréfi úrskurðarnefndarinnar frá 11. nóvember 2025 til leyfisveitanda og Kaldvíkur hf. var bent á að sú afstaða þeirra að vísa yrði kröfu kærenda frá nefndinni með vísan til þess að einungis umsækjandi leyfis gæti krafist úrskurðar um drátt á afgreiðslu máls virtist ekki í góðu samræmi við þau viðmið sem lögð væru til grundvallar við mat á því hvenær borgari teldist aðili að máli og öðlaðist rétt til að tjá sig um efni þess og fá aðgang að málsgögnum, sbr. 13. og 15. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Yrði að álíta að þriðji maður, þótt ekki væri umsækjandi um afgreiðslu máls, gæti borið fram kæru til kærustjórnvalds skv. 4. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga, hefði hann verulegra einstaklings­bundinna hagsmuna að gæta af úrlausn þess. Var með vísan til þessa óskað nánari upplýsinga um málsmeðferðina.

Framhaldsumsögn Matvælastofnunar: Að mati Matvælastofnunar skorti á að kærendur greindu frá því í hverju tafir á málsmeðferð felist og hvaða áhrif og afleiðingar þær hafi á þá. Voru færð fram nánari rök um þetta af hálfu stofnunarinnar.

Á það var einnig bent að með tölvubréfi, dags. 17. febrúar 2025, hafi Kaldvík hf. verið tilkynnt um það að stofnunin gæti ekki tekið ákvörðun um útgáfu leyfis innan lögbundins afgreiðslufrests. Mikill fjöldi athugasemda, alls 180 talsins, hafi borist vegna tillögu að rekstrarleyfunum. Álitaefni við undirbúning þeirra varði m.a. strandsvæðisskipulag, ofanflóðahættu og afmörkun netlaga. Þá hafi vantað og vanti enn uppfærða gæðahandbók og staðfestingu umsækjanda á stöðu eigin fjár.

Í umsögninni var greint frá áliti umboðsmanns Alþingis frá 11. apríl 2025 í máli nr. 12804/2024. Málið varðaði ákvörðun innviðaráðherra um að staðfesta tillögu svæðisráðs að strandsvæðis­skipulagi Austfjarða í ljósi aðkomu tiltekins starfsmanns ráðuneytisins að málinu í fyrri störfum. Þar var þeim tilmælum beint til félags- og húsnæðismálaráðuneytisins, sem tekið hafði við skipulagsmálum frá innviðaráðuneytinu, að taka til skoðunar hvort og þá hvaða áhrif þessi niðurstaða hefði á ákvörðun innviðaráðherra um að staðfesta strandsvæðis­skipulagið. Fram kemur af hálfu Matvælastofnunar að afstaða þess ráðuneytis til álitsins hafi ekki legið fyrir fyrr en 9. júlí 2025. Undirbúningur starfsleyfis fyrir fiskeldi í Seyðisfirði hafi verið í bið á þessum tíma, þ.e. til 23. júlí s.á.

Í umsögnum Matvælastofnunar til úrskurðarnefndarinnar kemur fram að undirbúningur rekstrarleyfis til fiskeldis í Seyðisfirði sé á lokastigi. Afgreiðsla málsins bíði þess að aflétt verði óvissu um afdrif starfsleyfisumsóknar fyrir sömu starfsemi hjá Umhverfis- og orkustofnun.

Framhaldsathugasemdir Kaldvíkur hf.: Af hálfu félagsins voru áréttuð fyrri viðhorf um að vísa bæri kærumáli þessu frá úrskurðarnefndinni. Vísað var af þessu tilefni m.a. til álits umboðsmanns Alþingis í máli nr. 2039/1997 þar sem hafi reynt á grenndarhagsmuni vegna útgáfu vínveitingaleyfis en þar hafi verið tekið fram að almennt væru ekki aðrir aðilar að stjórnsýslumáli er snerti umsókn um vínveitingaleyfi en umsækjandi um leyfið.

Það sé ekki unnt að skera úr um aðild kærenda á þessu stigi máls nema tekin sé afstaða til þeirra hagsmuna sem kærendur telji sig hafa af málinu, en ekki liggi fyrir hvort og með hvaða hætti tekið verði tillit til sjónarmiða þeirra. Vegna athugasemda sem borist hefðu við auglýsingu tillagna að rekstrarleyfi fiskeldis í Seyðisfirði hafi félagið lagt til breytingu á hnitum eldissvæða þannig að þau verði í öllum tilvikum utan netlaga sjávarjarða. Sé því óljóst á þessu stigi hvort eldissvæðin muni skarast við eða takmarka þá hagsmuni sem kærendur vísi til. Þá verði ekki séð að fyrir liggi gögn sem staðfesti eignarheimildir kærenda að sjávarjörðum í Seyðisfirði og landamerki þeirra.

Að því er félagið best viti séu rekstrar- og starfsleyfisumsóknir félagsins í virkri vinnslu hjá stjórnvöldum. Ýmis álitaefni hafi komið upp við meðferð þessara umsókna er valdið hafi ófyrirséðum töfum á afgreiðslu. Umsókn um rekstrarleyfi beri að afgreiða samhliða umsókn um starfsleyfi, sbr. 3. mgr. 4. gr. b. laga um fiskeldi nr. 71/2008. Afgreiðsla Matvælastofnunar sé því að nokkru samofin málsmeðferð Umhverfis- og orkustofnunar.

Frekari viðbótarathugasemdir kærenda: Af hálfu kærenda er vísað til þess að óvissa og dráttur á afgreiðslu málsins hafi bein áhrif á hagsmuni þeirra, m.a. varðandi skipulagsmál og nýtingu eignarlands. Verði fallist á afstöðu Matvælastofnunar til túlkunar á 10. gr. a. laga um fiskeldi nr. 71/2008 sé frestur sá er þar sé tilgreindur í raun dauður bókstafur.

———-

Aðilar máls þessa hafa fært fram ítarlegri rök fyrir máli sínu, sem ekki verða rakin hér frekar en úrskurðarnefndin hefur haft þau öll til hliðsjónar við úrlausn málsins.

Niðurstaða: Í máli þessu er deilt um málsmeðferð umsóknar um rekstrarleyfi til fiskeldis í Seyðisfirði, en tillögur að leyfum til fiskeldis í firðinum voru auglýstar á vefsíðu Matvælastofnunar 12. desember 2024 og var gefinn frestur til að skila inn athugasemdum til 20. janúar 2025. Þess er krafist í málinu að úrskurðað verði um hvort málsmeðferð umsóknar um rekstrarleyfi hafi dregist svo fari í bága við afgreiðslufrest skv. 2. mgr. 10. gr. a. laga nr. 71/2008 um fiskeldi. Úrskurðarnefndin lítur svo á að með þessu sé gerð krafa um að úrskurðað verði um hvort til sé að dreifa óhæfilegum drætti á málsmeðferð í skilningi 4. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

Um kæruaðild í þeim málum sem undir úrskurðarnefndina heyra er fjallað í 3. mgr. 4. gr. laga nr. 130/2011 um úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála. Þar er kveðið á um að þeir einir geti kært stjórnvaldsákvarðanir til úrskurðarnefndarinnar sem eigi lögvarða hagsmuni tengda þeirri ákvörðun sem kæra eigi. Í 2. mgr. 4. gr. laga nr. 71/2008 er mælt fyrir um kæruheimild til úrskurðarnefndarinnar vegna m.a. veitingu rekstrarleyfis til fiskeldis samkvæmt lögunum.

Samkvæmt 4. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga er unnt að kæra óhæfilegan drátt á afgreiðslu máls til þess stjórnvalds sem ákvörðun í málinu verður kærð til. Er um undantekningarreglu að ræða frá meginreglu 2. mgr. 26. gr. laganna, þar sem segir að ekki sé hægt að kæra þær ákvarðanir sem ekki binda enda á stjórnsýslumál fyrr en málið hafi verið til lykta leitt. Af fyrirmælum 9. gr. laganna verður ekki ráðið að útilokað sé að aðrir en umsækjendur um opinber leyfi geti borið undir kærustjórnvald hvort til sé að dreifa óhæfilegum drætti á afgreiðslu máls, enda teljist viðkomandi aðili að máli um slíka leyfisveitingu.

Í því áliti umboðsmanns Alþingis sem Kaldvík hf. hefur vísað til var tekið fram, með hliðsjón af athugasemdum sem fylgdu frumvarpi því sem varð að stjórnsýslulögunum, að með hugtakinu aðili máls sé ekki einvörðungu átt við þá sem eigi beinna hagsmuna að gæta, þótt það sé meginreglan, heldur geti þeir einnig fallið þar undir, sem hafi óbeinna hagsmuna að gæta, svo sem nágrannar. Við nánari afmörkun á því, hverjir talist geti aðilar máls, verði að líta til þess, hvort maður eigi sérstakra og lögvarinna hagsmuna að gæta. Einnig verði að líta til þess hversu verulegir hagsmunirnir eru og hversu náið þeir tengjast úrlausnarefni málsins. Þá hafi þýðingu á hvaða sviði stjórnsýslunnar málið er þar sem blæbrigðamunur sé á milli stjórnsýslusviða hvaða vægi framangreind sjónarmið hafi. Var í álitinu, sem varðaði ágreining um vínveitingarleyfi, tekið fram að flest slík mál væru þannig vaxin, að ekki væru aðrir aðilar að máli er snerti umsókn um slíkt leyfi, en veitingamaður sá, sem um það sæki.

Umhverfisverndar-, útivistar- og hagsmunasamtök teljast eiga lögvarinna hagsmuna að gæta fyrir úrskurðarnefndinni að ákveðnum skilyrðum uppfylltum, sbr. nánar 3. mgr. 4. gr. laga nr. 130/2011. Meðal ákvarðana sem slíkum samtökum er heimilt að bera undir nefndina eru ákvarðanir um að veita leyfi vegna framkvæmda sem falla undir lög nr. 111/2021 um umhverfismat framkvæmda og áætlana. Í máli þessu er ekki deilt um ákvörðun um slíka leyfisveitingu. Verður kæru félagasamtakanna VÁ! því vísað frá úrskurðarnefndinni og er því ekki tilefni til að kanna hvort samtökin uppfylli önnur skilyrði kæruaðildar samkvæmt lögum nr. 130/2011.

Í vafatilvikum um aðild borgara að stjórnsýslumáli þarf að leggja efnislegt mat á tengsl hans við málið, þ.e. hversu verulegir hagsmunir hans séu og hversu miklum áhrifum hann kunni að verða fyrir af úrlausn þess. Í málum sem varða t.d. byggingarleyfi eða starfsleyfi í iðnaði verður nágranni ekki sjálfkrafa talinn til aðila máls, nema hann verði fyrir verulegum einstaklings­bundnum áhrifum af framkvæmdum eða starfsemi. Eins getur haft þýðingu hvort áhrif séu almenn og nái til mikils fjölda einstaklinga eða hvort þau séu sérstök fyrir hlutaðeigandi.

Landamerkjum jarða er jafnan lýst til sjávarins. Af hálfu þeirra kærenda sem eru landeigendur hefur verið til þess vísað að auglýstar tillögur að rekstrarleyfum í Seyðisfirði gefi til kynna að eldissvæði séu í eða við netlög landareigna þeirra. Í lögum er jafnan miðað við að netlög nái til hafsvæðis 60 faðma eða 115 metra frá stórstraumsfjörumáli landareignar, sbr. 3. gr. tilskipunar um veiði á Íslandi nr. 20, 1848, sbr. einnig 2. tl. 3. gr. laga nr. 88/2018 um skipulag haf- og strandsvæða. Í netlögum njóta eigendur sjávarjarðar tiltekinna umráða- eða eignarheimilda og þá einkum til fiskiveiði, þótt sá réttur verði álitinn mjög takmarkaður af síðari löggjöf, ef í atvinnuskyni, sbr. 2. mgr. 2. gr. og 1. mgr. 4. gr. laga um stjórn fiskveiða nr. 116/2006 og 14. og 15. gr. laga um lax- og silungsveiði nr. 61/2006.

Slíkum aðstæðum sem haldið er fram að sé til að dreifa í máli þessu, þar sem eldissvæði eru í eða við netlög sjávarjarða, geta ótvírætt haft þýðingu við mat á einstaklingsbundnum hags­munum. Þess eru dæmi í úrskurðum úrskurðar­nefndarinnar að einstaklingum hafi verið játuð aðild að kærumálum vegna leyfa til fiskeldis með vísan til grenndarhagsmuna, sbr. einkum úrskurð frá 28. október 2024 í máli nr. 36/2024, þar sem vísað var til ætlaðs hávaða og sjón­rænna áhrifa. Við nánara mat reynir á það með hvaða hætti kærendur leiða fram rök um í hverju röskun lögvarinna hagsmuna þeirra felist. Að áliti úrskurðarnefndarinnar virðist líklegt að hluti kærenda telji til nokkurra slíkra hagsmuna og þykir með hliðsjón af eðli þessa kæru­máls ekki tilefni til þess að leggja nánara mat á þá hagsmuni. Verður kæran því tekin til efnismeðferðar.

—–

Almennt verður að telja að það varði leyfisbeiðanda miklu að stjórnvöld gæti þess að mál hljóti afgreiðslu án ástæðulauss dráttar. Af hálfu kærenda hefur í máli þessu einkum verið lögð áhersla á hagsmuni þeirra af úrlausn þess hvort af fiskeldi verði í Seyðisfirði og á það bent að Matvælastofnun sé skylt að taka ákvörðun um útgáfu rekstrarleyfis innan fjögurra vikna frá lokum frests til að gera athugasemdir við auglýsta tillögu að rekstrarleyfi, sbr. 2. mgr. 10. gr. a. laga um fiskeldi.

Í 1. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga er kveðið á um að ákvarðanir í málum skuli teknar svo fljótt sem unnt er. Um leið ber stjórnvaldi að gæta þess að mál sé nægilega upplýst áður en ákvörðun er tekin í því, sbr. 10. gr. stjórnsýslulaga. Það er forsenda þess að stjórnvald geti afgreitt mál án ástæðulauss dráttar að mál sé nægilega upplýst í samræmi við réttmætisreglu stjórnsýslu­laganna. Séu ekki forsendur til töku ívilnandi stjórnvaldsákvörðunar innan lögbundins máls­meðferðartíma er eftir atvikum eðlilegt að henni verði synjað, svo sem kærandi hefur áréttað. Leggja verður heildstætt mat á aðstæður og m.a. líta til þess hvað valdið hefur töfum á málsmeðferð.

Með tölvubréfi Matvælastofnunar frá 17. febrúar 2025 var Kaldvík hf. tilkynnt um fyrirséðar tafir á afgreiðslu umsóknar félagsins um rekstrarleyfi fiskeldis í Seyðisfirði. Fyrir liggur að Umhverfis- og orkustofnun upplýsti einnig um töf á afgreiðslu starfsleyfisumsóknar vegna sömu starfsemi. Af málsgögnum má ráða að unnið sé að undirbúningi leyfisveitingar vegna rekstrarleyfis fiskeldis í Seyðisfirði og þar komi til skoðunar atriði sem gerðar hafi verið athugasemdir um við auglýsingu á tillögum að starfseminni, þ.e. um gildi strandsvæðis­skipulags, viðsjár vegna ofanflóðahættu og afmörkun netlaga. Matvælastofnun hefur auk þess bent á að fjöldi athugasemda við auglýsingu hafi verið fordæmalaus, sem kallað hafi á mikla vinnu. Í máli þessu hefur leyfisbeiðandi ekki gert athugasemd við langan málsmeðferðartíma og má ráða af gögnum að hann vinni að breyttri afmörkun eldissvæða og líti svo á að rekstrar- og starfsleyfisumsóknir séu í virkri vinnslu hjá stjórnvöldum.

Samkvæmt þessu hefur ákvörðun um rekstrarleyfi fiskeldis í Seyðisfirði dregist af ástæðum sem telja má málefnalegar, þar sem þær varða rannsókn máls. Þá liggur fyrir að unnið er að töku ákvörðunar í málinu. Með vísan til þessa verður naumast staðhæft að óhæfilegum drætti á málsmeðferð sé til að dreifa í skilningi 4. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga, enda þótt lögákveðinn afgreiðslufrestur 2. mgr. 10. gr. a. laga um fiskeldi sé auðsjálega löngu liðinn. Verður kröfu kærenda í málinu því hafnað.

Í máli þessu hafa kærendur fært fram ýmis sjónarmið um forsendur fiskeldisstarfsemi í Seyðisfirði og annmarka á málsmeðferð Matvælastofnunar. Ekki verður tekin afstaða til þeirra sjónarmiða í máli þessu, sem varðar einungis ágreining um málshraða.

Úrskurðarorð:

 Kæru félagasamtakanna VÁ! er vísað frá úrskurðarnefndinni.

Hafnað er kröfu um að kveðið verði úr um að óhæfilegur dráttur hafi orðið á málsmeðferð Matvælastofnunar vegna umsóknar Kaldvíkur hf. um rekstrarleyfi vegna sjókvíaeldis í Seyðisfirði.