UUA2603013 Bjarkargrund

Árið 2026, þriðjudaginn 30. júní, kom úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála saman til fundar í húsnæði nefndarinnar að Borgartúni 21, Reykjavík. Mætt voru Arnór Snæbjörnsson formaður, Unnþór Jónsson varaformaður og Karólína Finnbjörnsdóttir lögmaður.

Fyrir var tekið mál nr. UUA2603013, kæra á ákvörðun skipulags- og umhverfisráðs Akraneskaupstaðar frá 16. febrúar 2026 um að synja beiðni um að veita megi byggingarleyfi án deiliskipulagsgerðar fyrir stækkun húss á lóð Bjarkargrundar 26. 

Í málinu er nú kveðinn upp svofelldur

úrskurður:

1. Með kæru til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála, er barst nefndinni 25. mars 2026, kærir eigandi fasteignarinnar að Bjarkargrund 26, Akranesi, þá ákvörðun skipulags- og umhverfisráðs Akraneskaupstaðar frá 16. febrúar s.á. að synja umsókn hans um stækkun húss á lóðinni. Verður að virtum gögnum málsins að líta svo á að í ákvörðun ráðsins hafi falist synjun á beiðni um að veita megi byggingarleyfi án deiliskipulagsgerðar, sbr. 1. mgr. 44. gr. skipulagslaga nr. 123/2010. Er þess krafist að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi.

2. Gögn málsins bárust úrskurðarnefndinni frá Akraneskaupstað 28. apríl 2026.

Málavextir

3. Kærandi er eigandi einnar hæðar einbýlishúss að Bjarkargrund 26 á Akranesi. Samkvæmt fasteignaskrá er skráð stærð lóðarinnar 833 m² og hússins 181,2 m². Lóðin er á skilgreindu svæði fyrir íbúðarbyggð, ÍB-217, Grundir II, samkvæmt Aðalskipulagi Akraness 2021–2033, en ekkert deiliskipulag er í gildi fyrir svæðið.

4. Hinn 16. apríl 2025 sótti kærandi um grenndarkynningu á byggingarleyfi til skipulagsfulltrúa. Í lýsingu erindis kom fram að fyrirhugað væri að hækka húsið á lóð Bjarkargrundar 26 um eina hæð. Með umsókninni fylgdi svonefndur grenndarkynningaruppdráttur, dags. 13. september 2024, þar sem í greinargerð var m.a. tilgreint að deiliskipulagið næði eingöngu til lóðarinnar Bjarkargrundar 26 og fæli í sér heimild til að stækka húsið á vestanverðri lóðinni og að sett yrði hæð yfir hluta hússins, 105,1 m² að stærð. Samtals yrði húsið 310,2 m² að stærð með hámarkshæð hússins 6,73 m frá gólfkóta 1. hæðar. Nýtingarhlutfall færi úr 0,2 í 0,35.

5. Á fundi skipulags- og umhverfisráðs 22. maí 2025 var erindi kæranda tekið fyrir og fært til bókar að samþykkt væri minnisblað skipulagsfulltrúa sem svar ráðsins „við fyrirspurn kæranda“. Í minnisblaðinu, sem er ódagsett, kom fram að fyrirhuguð breyting fæli í sér stækkun hússins með viðbyggingu á annarri hæð og væri það ekki í samræmi við byggingarskilmála fyrir Grundarhverfi. Árið 1990 hefði verið veitt heimild til setja svokallað þakhús á húsið að Bjarkargrund 28, en það rými sé 1/3 af grunnfleti hússins. Hverfið einkenndist af lágreistum, einnar hæðar húsum af hóflegri stærð með flötum þökum eða lágreistum valmaþökum. Umsókn um að breyta húsinu í tvær hæðir hefði áhrif á yfirbragð byggðarinnar. Gera þyrfti nýtt skipulag fyrir hverfið svo hægt væri að meta endanlega áhrif breytingarinnar. Ekki væri heimilt að bæta hæð ofan á húsið að Bjarkargrund 26, en mögulegt væri að skoða stækkun á byggingarreit.

6. Í kjölfarið lagði kærandi inn uppfærðar tillögur, dags. 8. ágúst 2025 og 10. janúar 2026. Í greinargerð síðari tillögunnar kom fram að fyrirhuguð efri hæð myndi ná yfir 1/3 hluta fyrstu hæðar og yrði nýtanlegt rými alls 86,7 m² að stærð. Viðbyggingar á 1. hæð næmu 41,7 m² með skyggnum og alls yrði húsið 333 m² að stærð með skyggnum. Nýtingarhlutfall færi úr 0,2 í 0,4. Uppfærð umsókn var lögð fram á fundi skipulags- og umhverfisráðs 16. febrúar 2026 þar sem henni var hafnað. Taldi ráðið að fyrirhuguð hækkun færi gegn gildandi byggingarskilmálum hverfisins um hámarkshæð og samræmi byggðar. Hækkun hússins myndi hafa neikvæð grenndaráhrif með mögulegri skerðingu á útsýni og friðhelgi nærliggjandi fasteigna auk þess sem það skapi slæmt fordæmi í hverfinu. Hins vegar var tekið jákvætt í að stækka byggingarreit og auka byggingarmagn á fyrstu hæð hússins. Er þessi niðurstaða skipulags- og umhverfisráðs hin kærða ákvörðun í máli þessu.

Málsrök kæranda

7. Kærandi telur málsmeðferð Akraneskaupstaðar hvorki samræmast form- né efnisreglum stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Hvorki hafi verið farið eftir skipulagslögum nr. 123/2010 né fyrri fordæmum sveitarfélagsins. Jafnt skráðar sem óskráðar meginreglur stjórnsýsluréttar hafi verið brotnar og annmarkar séu svo alvarlegir að varði ógildingu hinnar kærðu ákvörðunar.

8. Í hinni kærðu ákvörðun hafi komið fram að umsókn hefði verið hafnað vegna „gildandi byggingarskilmála hverfisins, þar sem kveðið sé á um hámarkshæð og samræmi byggðar.“ Ekki hafi verið tiltekið hvaða ákvæði eða réttarheimildir um ræddi. Gildi og vægi þeirra byggingarskilmála sem vísað hafi verið til sé óljóst. Samkvæmt lögmætisreglu stjórnsýsluréttar verði stjórnvaldsákvarðanir að vera í samræmi við lög og eiga sér viðhlítandi stoð í þeim. Þá verði málefnaleg sjónarmið að liggja þeim til grundvallar. Með vísan til rannsóknarreglu í 10. gr. stjórnsýslulaga hafi skipulags- og umhverfisráði borið skylda til að framkvæma fullnægjandi rannsókn og greiningu á áhrifum fyrirhugaðra framkvæmda. Kærandi hafi lagt fram gögn sem hafi sýnt að breytingin hefði lítil áhrif. Niðurstaða ráðsins hafi hins vegar ekki verið byggð á faglegum skýringum heldur falið í sér geðþóttaákvörðun.

9. Í synjun skipulags- og umhverfisráðs hafi sérstaklega verið nefnt að sambærilegar breytingar hafi verið heimilaðar, t.d. á lóð Bjarkargrundar 28. Með því hafi verið brotið gegn jafnræðisreglu stjórnsýsluréttarins, sbr. 11. gr. stjórnsýslulaga.

10. Skipulagslög geri ráð fyrir að framkvæmdir í ódeiliskipulögðu hverfi geti farið fram með grenndarkynningu séu þær í meginatriðum í samræmi við aðalskipulag um landnotkun og byggðarmynstur, sbr. 44. gr. laganna. Sótt hafi verið um sambærilegar breytingar og áður hafi verið samþykktar í sömu götu innan sama hverfis. Kærandi fái ekki skilið hvers vegna umsókn hans hafi ekki fengið að fara í grenndarkynningu. Hann hafi kynnt tillögur sínar fyrir nágrönnum sínum í nærliggjandi húsum í Bjarkargrund og fengið jákvæð viðbrögð.

Málsrök Akraneskaupstaðar

11. Af hálfu sveitarfélagsins kemur fram að Grundarhverfi sé á ódeiliskipulögðu svæði og fari því um skipulag svæðisins samkvæmt Aðalskipulagi Akraness 2021–2033. Að öðru leyti sé farið eftir þeirri ásýnd, þéttleika, útliti, byggðarmynstri, yfirbragði og öðrum megindráttum hverfisins sem nú þegar sé til staðar, sbr. t.d. kafla 3.1.1 í aðalskipulaginu um fullbyggð svæði. Þá liggi einnig fyrir byggingarskilmálar fyrir hverfið ásamt reglum vegna breytinga á deiliskipulagi í Grundarhverfi. Þau gögn hafi verið höfð til hliðsjónar við mat á því hvort framkvæmdin samræmdist skipulagi svæðisins.

12. Grundarhverfi sé einsleitt hverfi sem einkennist af lágreistum, einnar hæðar einbýlishúsum. Sum hús séu yfir 300 m² en ekki hafi verið lagst gegn stækkun húsa svo lengi sem þeim sé haldið á einni hæð. Við mat á umsókn kæranda hafi verið tekið mið af heildaryfirbragði hverfisins, þéttleika þess, útliti og byggðarmynstri. Þá hafi verið tekið mið af byggingarskilmálum fyrir Grundarhverfi sem séu til marks um skipulag svæðisins og einkenni þess. Fyrirhugaðar breytingar á húsi kæranda fari verulega gegn framangreindum viðmiðum og því hafi ekki verið tækt að samþykkja umsóknina.

13. Byggingarskilmálar Grundarhverfis hafi verið samþykktir af byggingarfulltrúanum á Akranesi í febrúar 1968. Viðurkennt sé að vísun til þeirra skilmála hafi mátt vera skýrari en það breyti þó ekki lögmæti ákvörðunarinnar, enda hafi hún ekki eingöngu verið byggð á þeim. Ljóst sé að ákvörðunin eigi sér viðhlítandi stoð í gildandi aðalskipulagi, hafi verið rökstudd og sé málefnaleg.

14. Af framlögðum gögnum kæranda megi ráða að hækkun hússins í 6,73 m leiði til þess að útsýni annarra fasteignareigenda muni skerðast. Augljóst sé að skuggavarp af tveggja hæða húsi verði meira en almennt gerist í hverfinu þar sem húsin séu almennt á einni hæð. Þá hafi grenndaráhrif ein og sér ekki verið grundvallarforsenda synjunar á umsókn kæranda, en heildarmat á aðstæðum hafi verið ráðandi við ákvörðunina.

15. Á árinu 1990 hafi þáverandi eigandi Bjarkargrundar 28 fengið leyfi til að reisa sólskála á þaki hússins. Það sé ekki sambærilegt því máli sem hér um ræði sem lúti að byggingu hæðar ofan á núverandi hús. Þrátt fyrir að leyfi hafi fengist til að byggja sólskála ofan á hús fyrir um 36 árum sé ekki þar með sagt að aðrir í hverfinu geti notið þess réttar nú í dag, enda samræmist slíkt ekki byggðarmynstri, einkennum og yfirbragði hverfisins að öðru leyti. Í því samhengi sé einnig bent á álit Umboðsmanns Alþingis í máli nr. 2025/1997 þar sem fram hafi komið að jafnræðisregla veiti mönnum almennt ekki tilkall til neins sem ekki samrýmist lögum.

16. Með tilliti til meginreglunnar um skipulagsskyldu skv. 12. gr. skipulagslaga nr. 123/2010 beri að túlka heimild 44. gr. sömu laga, þ.e. til veitingar byggingarleyfis í þegar byggðu en ódeiliskipulögðu hverfi, þröngt. Umsótt framkvæmd verði að vera í samræmi við aðalskipulag, landnotkun, byggðarmynstur og þéttleika byggðar. Umsókn kæranda hafi ekki uppfyllt þau skilyrði. Hefði vilji verið til þess að leyfa hækkun húsa í hverfinu hefði þurft að vinna breytingu á deiliskipulagi hverfisins í heild. Eðli málsins samkvæmt sé ekki skylt að grenndarkynna byggingarleyfisumsókn þegar til standi að hafna henni á þeim grundvelli að hún uppfylli ekki skilyrði 44. gr. skipulagslaga.

Viðbótarathugasemdir kæranda

17. Kærandi bendir á að fyrirhuguð framkvæmd hafi ekki eingöngu snúist um að byggja hefðbundna fulla hæð ofan á húsið að Bjarkargrund 26. Umsóknir kæranda hafi tekið breytingum í takt við sjónarmið sveitarfélagsins, en í meginatriðum hafi umsóknirnar snúist um að ná fram stækkun hússins með hækkun lofthæðar, sem sé óvenju lág, auk þess að framkvæma nauðsynlega endurnýjun þaks, bæta nýtingu hússins og byggja sólstofu. Verulegur munur sé á því að byggja hefðbundna fulla hæð ofan á allan grunnflöt hússins og því að afmarka rými yfir u.þ.b. 1/3 hluta hússins. Því sé mótmælt að hægt sé að afgreiða málið með þeirri einföldu forsendu að hér sé um að ræða „hefðbundna aðra hæð“. Slík framsetning leiði til þess að mat á byggðarmynstri, grenndaráhrifum, fordæmum og meðalhófi verði of gróft og ófullnægjandi.

18. Kærandi hafi frá upphafi reynt að vinna málið í samráði við skipulags- og umhverfisráð. Sérstaklega hafi verið óskað eftir því að ef ráðið gæti ekki fallist á tillöguna yrði synjun rökstudd þannig að eigendum yrði fært að vinna að úrlausn með aðstoð og ráðgjöf skipulagsfulltrúa. Þannig hafi kærandi ekki lagt málið upp sem ófrávíkjanlega kröfu um eina tiltekna útfærslu.

19. Árið 1990 hafi verið gefin heimild fyrir svokölluðu þakhúsi á húsinu að Bjarkargrund 28 sem sé þriðjungur af grunnfleti hússins. Varla sé hægt að byggja á því að sú framkvæmd sé einungis sögulegt og óviðkomandi frávik og láta hjá líða að rannsaka og rökstyðja með fullnægjandi hætti hvers vegna tillaga kæranda, sem hafi afmarkað efri hæð hússins við u.þ.b. 1/3 hluta neðri hæðar, sé ósambærileg og útilokuð frá grenndarkynningu. Áréttað sé að ekki sé byggt á því að fyrri ákvörðun vegna Bjarkargrundar 28 veiti kæranda sjálfkrafa rétt til samþykktar en jafnræðisregla og rannsóknarregla leiði hins vegar til þess að sveitarfélaginu beri að taka efnislega, málefnalega og rökstudda afstöðu til þess fordæmis. Þá hljóti það að hafa verulega þýðingu að ásýnd umhverfisins eða byggðarmynstur í kringum húsið að Bjarkargrund 26 ráðist að verulegu leyti af útliti og mynstri hússins við hliðina á, þ.e. Bjarkargrund 28.

20. Leitað hafi verið til fagaðila og hönnuða sem hafi veitt ráðgjöf við hönnun á viðbótum við Bjarkargrund 26. Í ferlinu hafi hönnuðir haft sérstakt orð á því að Grundarhverfi hefði að geyma fjölbreytta flóru með ýmsum tegundum og gerðum af húsum. Þök séu ýmist flöt eða hallandi og byggingarnar með alls kyns formum. Fyrir liggi að ýmsar breytingar hafi verið gerðar á húsum í Bjarkargrund og Grundarhverfi í gegnum árin. Bent hafi verið á fleiri hús í hverfinu sem séu komin í sambærilega eða meiri stærð í fermetrum en tillaga kæranda geri ráð fyrir, t.d. húsin við Bjarkargrund 18 og 20.

21. Sveitarfélagið virðist byggja afstöðu sína að verulegu leyti á byggingarskilmálum frá 1968, reglum frá 1980 og öðrum eldri óstaðfestum gögnum. Deiliskipulag fyrir lóðina liggi hins vegar ekki fyrir og þótt eldri gögn geti haft þýðingu við matið leysi þau sveitarfélagið ekki undan skyldu til að rannsaka núverandi aðstæður, raunverulegt byggðarmynstur, fordæmi í framkvæmd, grenndaráhrif og hvort hin afmarkaða tillaga kæranda gæti sætt grenndarkynningu samkvæmt 44. gr. skipulagslaga.

22. Í hinni kærðu ákvörðun hafi verið vísað til mögulegrar skerðingar á útsýni og friðhelgi nærliggjandi fasteigna. Kærandi hafi aftur á móti lagt fram gögn um skuggavarp og kynnt fyrirhugaðar breytingar fyrir nágrönnum. Skuggavarp aukist lítilsháttar og engin raunveruleg áhrif verði á útsýni frá nærliggjandi fasteignum með þeim hætti sem sveitarfélagið hafi gefið í skyn. Nágrannar hafi verið sáttir við fyrirhugaðar breytingar. Almennar fullyrðingar um möguleg grenndaráhrif geti ekki komið í stað fullnægjandi rannsóknar samkvæmt 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. 

Niðurstaða

23. Í máli þessu er kærð ákvörðun skipulags- og umhverfisráðs Akraneskaupstaðar frá 16. febrúar 2026 um að synja umsókn kæranda um stækkun húss hans á lóð Bjarkargrundar 26.

24. Lóðin Bjarkargrund 26 er á ódeiliskipulögðu svæði. Lóðin er á skilgreindu svæði fyrir íbúðarbyggð, ÍB-217, Grundir II, samkvæmt Aðalskipulagi Akraness 2021–2033. Fyrir liggur að umsókn kæranda var lögð fram sem grenndarkynning á byggingarleyfi en með umsókninni fylgdi aftur á móti svonefndur grenndarkynningar­uppdráttur sem skýrlega ber með sér að vera tillaga að deiliskipulagi, m.a. með skipulags­greinargerð og undirskriftarlínum fyrir áritun deiliskipulagsuppdráttarins. Þrátt fyrir það er ekki að sjá að sveitarfélagið hafi með hliðsjón af 7. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 leiðbeint kæranda um að ólíkar reglur gildi um umsókn um gerð deiliskipulags samkvæmt skipulagslögum nr. 123/2010 og byggingarleyfisumsókn samkvæmt lögum nr. 160/2010 um mannvirki. Ljóst er þó af atvikum málsins og samskiptum kæranda við sveitarfélagið að erindið var lagt fram sem umsókn um byggingarleyfi á ódeiliskipulögðu svæði að undangenginni grenndarkynningu, sbr. 44. gr. skipulagslaga, og afgreiddi skipulags- og umhverfisráð það sem slíkt.

25. Í 1. mgr. nefndrar 44. gr. skipulagslaga segir að þegar sótt sé um byggingar- eða framkvæmdaleyfi fyrir framkvæmd sem sé í samræmi við aðalskipulag en deiliskipulag liggi ekki fyrir geti sveitarstjórn eða sá aðili sem hafi heimild til fullnaðarafgreiðslu máls, sbr. 6. gr., ákveðið að veita megi leyfi án deiliskipulagsgerðar ef framkvæmdin sé í samræmi við landnotkun, byggðamynstur og þéttleika byggðar. Segir svo í 2. mgr. að skipulagsnefnd skuli þá láta fara fram grenndarkynningu. Þótt endanleg ákvörðun um afdrif byggingarleyfis sé á hendi byggingarfulltrúa samkvæmt ákvæðum mannvirkjalaga verður að líta svo á að hin kærða ákvörðun skipulags- og umhverfisráðs hafi falið í sér synjun á grundvelli 1. mgr. 44. gr. skipulagslaga um að byggingarfulltrúi mætti veita byggingarleyfi án deiliskipulagsgerðar að undangenginni grenndarkynningu. Með því var tekin stjórnvaldsákvörðun á grundvelli téðs ákvæðis sem kæranleg er til úrskurðarnefndarinnar skv. 52. gr. laganna.

26. Í gildandi aðalskipulagi er svæðið ÍB-2017, Grundir II, skilgreint sem fullbyggt svæði. Í kafla 3.1.1. skipulagsins kemur fram með fullbyggðum svæðum sé átt við fullmótuð og frágengin svæði og sé núverandi staða viðmið um þéttleika og yfirbragð. Á þeim svæðum verði heimilt að reisa viðbyggingar og nýbyggingar þar sem aðstæður leyfi og í samræmi við samþykkt deiliskipulag. Þá eigi eðlileg þróun fullbyggðra hverfa, endurnýjun og þétting að vera möguleg svo fremi sem breytingarnar séu í samræmi við megindrætti byggðarinnar, stefnu aðalskipulagsins og almenn ákvæði. Í kafla 3.1.2. um uppbyggingu samkvæmt deiliskipulagi er kveðið á um að nýtingarhlutfall og þéttleiki byggðar verði ákveðinn á deiliskipulagsstigi í samræmi við stefnu aðalskipulagsins um byggðarmynstur og yfirbragð viðkomandi svæðis. Þá er tiltekið að þar sem deiliskipulag eldri hverfa sé ekki fyrir hendi verði breytingar á byggð ákvarðaðar með gerð nýs deiliskipulags nema um sé að ræða minni háttar framkvæmdir eða frávik sem unnt sé að afgreiða með grenndarkynningu.

27. Umsókn kæranda, svo sem henni er lýst í svonefndum grenndarkynningaruppdrætti, dags. 10. janúar 2026, fól m.a. í sér stækkun hússins á vestanverðri lóðinni, byggingu sólskála á suðurhlið þess auk rýmis á annarri hæð hússins yfir 1/3 hluta fyrstu hæðar. Hámarkshæð hússins yrði 6,63 m frá gólfkóta fyrstu hæðar. Viðbyggingar á fyrstu hæð næmu 41,7 m² auk skyggna á meðan 2. hæð yrði alls 86,7 m². Samtals yrði húsið u.þ.b. 333 m² með skyggnum og nýtingarhlutfalli 0,4, en tekið var fram að stærðir húsa í Grundahverfinu væru allt að 390 m² með nýtingarhlutfalli allt að 0,46.

28. Synjun umhverfis- og skipulagsráðs var rökstudd með vísan til þess að fyrirhuguð hækkun á íbúðarhúsi Bjarkargrundar 26 færi gegn gildandi byggingarskilmálum hverfisins, þar sem kveðið væri á um hámarkshæð og samræmi byggðar. Hækkunin hefði neikvæð grenndaráhrif með mögulegri skerðingu á útsýni og friðhelgi nærliggjandi fasteigna. Talið var að með samþykki umsóknarinnar yrði skapað slæmt fordæmi í hverfinu og grafið undan þeirri heildarmynd og samræmi sem lagt hafi verið upp með í skipulagi svæðisins. Hins vegar var tekið jákvætt í að stækka byggingarreit og auka byggingarmagn á einni hæð. Þá kemur fram í minnisblaði skipulagsfulltrúa, sem samþykkt var á fundi skipulags- og umhverfisráðs 22. maí 2025 og tók til áforma kæranda eins og þau lágu fyrir á þeim tíma, að gera þyrfti nýtt deiliskipulag fyrir Grundarhverfið svo hægt væri að meta endanleg áhrif breytingarinnar.

29. Gera verður athugasemd við að skipulags- og umhverfisráð hafi í hinni kærðu ákvörðun vísað til „gildandi“ byggingarskilmála, en með því var átt við byggingarskilmála sem byggingarfulltrúinn á Akranesi samþykkti í febrúar 1968. Þótt fallast megi á að málefnalegt geti verið að líta til þeirra við mat á því hvort uppfyllt séu skilyrði 1. mgr. 44. gr. skipulagslaga er þó ekki að sjá að þeir skilmálar hafi neitt lögformlegt gildi lengur. Þá má og finna að því að ekki kom skýrt fram að verið væri að synja erindi kæranda á þeim grundvelli að skilyrði greinds lagaákvæðis um samræmi við byggðamynstur væri ekki uppfyllt. Að öðru leyti þykir ekki ástæða til að gera athugasemd við það mat sveitarfélagsins að fyrirhuguð framkvæmd sé ekki í samræmi við byggðamynstur. Verður hér einnig að benda á að í áðurnefndum skilmálum aðalskipulags er gert ráð fyrir að breytingar á byggð verði að meginstefnu til gerðar með deiliskipulagi nema um sé að ræða minni háttar framkvæmdir. Breytir engu þótt heimild hafi verið veitt til að byggja aðra hæð í húsinu á lóð Bjarkargrundar 28, enda framkvæmdir ekki öldungis sambærilegar auk þess sem annað regluverk skipulagsmála gilti þegar sú heimild var veitt árið 1990. Verður því ekki séð að með hinni kærðu ákvörðun hafi sveitarfélagið brotið gegn jafnræðisreglu 11. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

30. Að framangreindu virtu verður að hafna kröfu kæranda um ógildingu hinnar kærðu ákvörðunar. 

Úrskurðarorð

Hafnað er kröfu kæranda um að ógilda þá ákvörðun skipulags- og umhverfisráðs Akraneskaupstaðar frá 16. febrúar 2026 að synja beiðni um að veita megi byggingarleyfi án deiliskipulagsgerðar fyrir stækkun húss á lóð Bjarkargrundar 26.