Úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála

UUA2511047 Gunnarsholt

Árið 2026, þriðjudaginn 10. febrúar, kom úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála saman til fundar í húsnæði nefndarinnar að Borgartúni 21, Reykjavík. Mætt voru Arnór Snæbjörnsson formaður, Karólína Finnbjörnsdóttir lögmaður og Þorsteinn Þorsteinsson byggingar­verkfræðingur.

Fyrir var tekið mál nr. UUA2511047, kæra á ákvörðun byggingarfulltrúa Rangárþings ytra frá 27. september 2025 um að samþykkja leyfi til breytingar á húsinu Miðgarði í Gunnarsholti á Rangárvöllum. 

Í málinu er nú kveðinn upp svofelldur 

úrskurður:

  1. Með bréfi til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála, dags. 17. nóvember 2025, er barst nefndinni sama dag, kærir íbúi í Gunnarsholti á Rangárvöllum, þá ákvörðun byggingarfulltrúa Rangárþings ytra frá 27. september 2025 að samþykkja leyfi til breytingar á húsinu Miðgarði í Gunnarsholti á Rangárvöllum vegna ráðgerðs rekstrar meðferðarheimilis fyrir ungmenni. Er þess krafist að ákvörðunin verði felld úr gildi. Kærandi hefur á síðari stigum málsins farið fram á að framkvæmdir verði stöðvaðar meðan málið sé til meðferðar hjá úrskurðarnefndinni. Þykir málið nægilega upplýst til þess að taka það til endanlegs úrskurðar.
  1. Gögn málsins bárust úrskurðarnefndinni frá Rangárþingi ytra 7. janúar 2026. 

Málavextir

  1. Með umsókn dags. 21. janúar 2025 óskaði Barna- og fjölskyldustofa eftir heimild byggingar­fulltrúa Rangárþings ytra til að gera breytingar á skrifstofuhúsinu Miðgarði í Gunnarsholti á Rangárvöllum í því skyni að koma þar upp neyðarvistun fyrir ungmenni. Fram kom að framkvæmdin væri nauðsynleg til þess að mæta kröfum brunahönnunar og aðlaga húsnæðið að neyðarvistun fyrir ungmenni. Um væri að ræða umfangsflokk 2 í byggingarreglugerð nr. 112/2012. Með erindinu fylgdu aðaluppdrættir. Á afgreiðslufundi byggingarfulltrúa 29. s.m. voru byggingaráform samþykkt vegna þessa. Fram kom að framkvæmdirnar féllu undir umfangsflokk 3 í byggingarreglugerð og að byggingarleyfi yrði gefið út þegar öll gögn og viðeigandi upplýsingar hefðu borist. 
  1. Á afgreiðslufundi skipulags- og umferðarnefndar 8. ágúst 2025, var ákveðið í tilefni af fyrirspurnum frá íbúum í nágrenninu að grenndarkynna breytingu á „núverandi notkun skrifstofuhúsnæðis í meðferðarheimili fyrir ungmenni“ skv. 1. mgr. 44. gr. skipulagslaga nr. 123/2010. Tekið var fram við afgreiðsluna að nefndin teldi áformin í fullu samræmi við landnotkun, byggðamynstur og þéttleika byggðar í þegar byggðu hverfi utan þéttbýlis. Grenndarkynning stóð yfir frá 15. ágúst 2025 til 12. september s.á. Hinn 27. september 2025 var gefið út byggingarleyfi fyrir framkvæmdunum með vísan til og 14. gr. laga nr. 160/2010 um mannvirki og gr. 2.4.4, 2.4.7, 2.4.8 í byggingarreglugerð nr. 112/2012.

Málsrök kæranda

  1. Kærandi rekur að haustið 2024 hafi hann verið boðaður á kynningarfund vegna væntanlegs meðferðarheimilis sem starfrækja ætti í Gunnarsholti á Rangárvöllum í húsinu Miðgarði sem áður var nýtt sem höfuðstöðvar Landgræðslu ríkisins. Hafi hann síðan í janúar 2025 séð fréttir þess efnis í fjölmiðlum að flytja ætti meðferðarheimili í Gunnarsholt þar sem boðið yrði upp á langtímameðferð fyrir drengi sem lokið hefðu greiningu og meðferð á öðrum heimilum. Meðferðarheimilið væri ætlað drengjum, á aldrinum 14 til 18 ára, sem glími við alvarlegan vanda á borð við vímuefnaneyslu, ofbeldi, afbrot, skóla- og námserfiðleika eða sálfélagslegan vanda, þegar önnur úrræði dugi ekki til. Hafi hann strax haft samband við byggingarfulltrúa og krafist grenndarkynningar, en þeirri beiðni hafi verið synjað. Kærandi hafi ítrekað óskað eftir upplýsingum og hafi þær ekki borist fyrr en 23. júní 2025. Seinast hafi beiðni um upplýsingar verið ítrekuð 7. ágúst s.á. en degi síðar hafi borist tölvubréf frá sveitarfélaginu um að taka ætti erindið fyrir á fundi skipulags- og umferðarnefndar sama dag og að fundargerð yrði birt á netinu að loknum fundinum. Höfðu framkvæmdir þá staðið yfir í nokkrar vikur.
  1. Við grenndarkynningu byggingaráformanna hafi kærandi m.a. farið fram á að, sveitarfélagið gripi til aðgerða til að stöðva óleyfisframkvæmdir og að fram færi fullnægjandi rannsókn og mat á áhrifum starfseminnar á nærumhverfi og grennd. Jafnframt að starfsemin yrði flokkuð réttilega í notkunarflokk 5 eða 6 samkvæmt byggingarreglugerð nr. 112/2012. Færa yrði rök fyrir því hvort og hvernig fyrirhuguð starfsemi teldist í samræmi við aðalskipulag sveitar­félagsins og grenndarrétt nágranna og hvort sveitarfélagið teldi að framkvæmdirnar væru heimilar án byggingarleyfis. Þá hafi verið krafist aðgangs að öllum gögnum málsins.
  1. Svör skipulags- og umferðarnefndar við athugasemdum kæranda hafi borist honum 18. ágúst 2025. Þar segi m.a. að áformuð hagnýting hússins sé að fullu í samræmi við fyrirliggjandi skipulagsáætlanir, að eina neyðarvistunarúrræði Barna- og fjölskyldustofu væri staðsett á Stuðlum og ekki stæði til að flytja slíkt úrræði í Gunnarsholt. Grenndarkynning hafi farið fram umfram skyldu og sveitarfélagið hafi ekki brotið neinar málsmeðferðarreglur. Muni skipulags- og umferðarnefnd því fela skipulags- og byggingarfulltrúa að gefa út byggingarleyfi ef nauðsynlegt reynist til að klára standsetningu húsnæðisins í Miðgarði. Öðrum fyrirspurnum, kröfum og óskum kæranda hafi ekki enn verið svarað.
  1. Gögn málsins bendi til að sveitarfélagið hafi litið svo á að byggingarleyfi væri óþarft allt fram til þess það hafi verið gefið út. Þá hafi við undirbúning þess ekki verið farið sjálfstætt og efnislega yfir skilyrði 13. og 14. gr. mannvirkjalaga, þ.m.t. kröfur um öryggi, brunavarnir, notkunarflokk, rannsóknarskyldu og eftirlit skv. 16. gr. sömu laga. Fyrirhuguð starfsemi falli undir notkunarflokk 5 samkvæmt byggingarreglugerð og greinargerð frá verkfræðistofu um brunahönnun, en ekki umfangsflokk 2 eða 3 eins og önnur gögn gefi til kynna. Í mannvirkjum sem falli undir notkunarflokk 5 sé gert ráð fyrir að fólk gisti, þekki ekki flóttaleiðir og geti ekki bjargað sér sjálft. Þessi flokkun hafi veruleg áhrif á kröfur um brunavarnir, rýmingarleiðir og almennan aðbúnað mannvirkisins.
  1. Á núgildandi aðalskipulagsuppdrætti sé umrætt svæði í Gunnarsholti skilgreint sem „Samfélagsþjónusta (S)“, sem vísi til d-liðar 6.2. gr. skipulagsreglugerðar nr. 90/2013. Þar sé hugtakið skilgreint sem svæði fyrir stofnanir og fyrirtæki sem veita almenna þjónustu við samfélagið, svo sem menntastofnanir, heilbrigðisstofnanir, menningarstofnanir, félagslegar stofnanir o.fl. Starfsemi meðferðarheimilis sé annars eðlis og kalli á önnur öryggis- og skipulagsleg viðbrögð og hafi önnur og þyngri grenndaráhrif en hefðbundnar stofnanir á almennu samfélagssvæði.
  1. Starfsemi meðferðarheimilisins falli ekki að þeirri stefnu sem sveitarfélagið hafi sjálft markað fyrir svæðið. Í greinargerð aðalskipulagsins sé lögð áhersla á að efla byggð og gera búsetu eftirsóknarverða, styrkja atvinnulíf og íbúðaruppbyggingu, efla rannsóknar- og fræðastarf og að nýta menningar- og fræðastofnanir til að laða að gesti og miðla þekkingu. Kærandi hafi haft réttmætar væntingar til þess að aðalskipulagið héldi gildi sínu og að ekki yrði ráðist í starfsemi sem sé svo frábrugðin framangreindri stefnu án formlegrar breytingar á aðalskipulagi og gerðar deiliskipulags, sbr. 30.–32. gr. og VIII. kafla skipulagslaga.
  1. Í gögnum málsins sé ekki að finna sjálfstæða áhættugreiningu á því hvernig tryggja eigi öryggi vistmanna, starfsmanna og nágranna, hvorki innan né utan húss. Sérstaklega vanti mat á þörf fyrir öryggisgirðingu, vöktun og aðrar varúðarráðstafanir til að koma í veg fyrir strok og hættu­lega hegðun vistmanna út á nærliggjandi svæði. Jafnframt skorti mat á áhrifum aukinnar komu lögreglu, sjúkraflutninga og annarra viðbragðsaðila á ró og öryggi í aðliggjandi íbúðarhverfi, mat á hljóðvist, truflun, umferð og öðrum félagslegum áhrifum á heimili kæranda og nær­liggjandi íbúðarbyggð. Starfsemin hafi bein áhrif á friðhelgi heimilis kæranda og eignarrétt ásamt því að vera langt umfram það sem hann þurfi að þola á grundvelli grenndarréttar. „Innanhússbreytingar“ útiloki ekki grenndaráhrif. Áhrifin felist í eðli starfseminnar, hvað fylgi henni og hvernig hún samrýmist aðalskipulagi og þeim réttmætu væntingum sem kærandi hafði samkvæmt því.

Málsrök Rangárþings ytra

  1. Af hálfu sveitarfélagsins er bent á að fyrirhuguð starfsemi í Miðgarði falli að þeirri stefnu um landnotkun sem felist í landnotkunarflokknum samfélagsþjónustu skv. gr. 6.2 í skipulags­reglugerð nr. 90/2013 sem sé landnotkun svæðisins samkvæmt aðalskipulagi, sbr. gr. 2.3.5. í Aðalskipulagi Rangárþings ytra 2016–2018. Skipulags- og umferðarnefnd hafi einnig lýst því yfir að nefndin teldi að áformin væru að öllu leyti í samræmi við landnotkun, byggðamynstur og þéttleika byggðar í þegar byggðu hverfi.
  1. Húsnæðið í Miðgarði falli í umfangsflokk 2, líkt og tilgreint sé í umsókn Barna- og fjölskyldu­stofu um byggingarleyfi. Flokkun mannvirkja í umfangsflokka samkvæmt byggingarreglugerð nr. 112/2012 segi meðal annars til um hvort þörf sé á byggingarheimild eða byggingarleyfi fyrir framkvæmdum, sbr. gr. 1.3.2. Notkunarflokkar skv. gr. 9.1.2. sömu reglugerðar vísi til mismunandi krafna sem gerðar séu til brunavarna mannvirkja. Í byggingarlýsingu aðal­uppdrátta, dags. 21. janúar 2025, komi það fram að notkun mannvirkisins sé í samræmi við brunahönnun og skilgreinda notkunarflokka (notkunarflokk 5). Allar viðeigandi bruna- og öryggisráðstafanir séu tryggðar. Fyrirhuguð starfsemi sé úrræði fyrir einstaklinga sem lokið hafi greiningu og meðferð á Stuðlum í Reykjavík. Eina neyðarvistunarúrræði Barna- og fjölskyldustofu sé staðsett á Stuðlum og ekki standi til að flytja slíkt úrræði í Gunnarsholt. 
  1. Hafnað sé sjónarmiðum kæranda um að brotið hafi verið gegn grenndarrétti, friðhelgi heimilis og eignarrétti. Óþægindi sem nágrannar þurfi að verða fyrir svo reglur grenndarréttar geti átt við þurfi að vera meiri en þau sem búast megi við. Nágranni verði að sætta sig við óþægindi sem gera megi ráð fyrir á þeim stað, í því hverfi eða á svæði sem um sé að ræða. Ætluð óþægindi sem leiða megi af þróun á skipulagi sé ótvírætt meðal þeirra sem gera megi ráð fyrir á þeim stað sem um ræði, og aðilar verði að sætta sig við. Þá verði með hliðsjón af fjarlægð og eðli þeirra framkvæmda sem um ræði ekki séð að kærandi verði fyrir ónæði eða óþægindum.
  1. Sveitarfélagið hafni með öllu staðhæfingum kæranda um að brotið hafi verið gegn máls­meðferðarreglum í ferlinu. Framkvæmd hafi verið grenndarkynning skv. 1. mgr. 44. gr. skipulagslaga nr. 123/2010 í því skyni að kynna áformin sem best fyrir nágrönnum og öðrum hlutaðeigandi aðilum. Tilkynnt hafi verið um grenndarkynninguna 15. ágúst 2025 þar sem hagsmunaaðilar hafi verið upplýstir um hina fyrirhuguðu starfsemi og þeim gefinn kostur á að koma athugasemdum sínum á framfæri til 12. september s.á. Umsögn hafi borist frá kæranda og jákvæð umsögn frá fyrrum umráðaaðila hússins. Kærandi hafi því komið athugasemdum sínum á framfæri og nýtt rétt sinn til þess að andmæla ákvörðun sveitarfélagsins auk þess að hann hafi fengið aðgang að öllum gögnum málsins sem hann hafi átt rétt á að fá. Einnig hafi verið haldnir kynningarfundir um málið til að upplýsa það sem best fyrir nágrönnum og öðrum aðilum.

Viðbótarathugasemdir kæranda

  1. Í viðbótarathugasemdum ítrekar kærandi sjónarmið sín um að ágallar hafi verið á undirbúningi hinnar kærðu ákvörðunar. Þá hafnar hann þeim staðhæfingum að fyrirhuguð starfsemi feli ekki í sér neyðarvistun. Það sé í beinni andstöðu við gögn málsins. Á aðaluppdrætti sé gert ráð fyrir sérstöku neyðarrými, 8,7 m2, með læstum gluggum og plexigleri. Slík hönnun geti ekki átt við nema um rými sem ætlað sé til neyðarvistunar. Engin skýring hafi verið lögð fram um hvaða hlutverki og við hvaða aðstæður það verði notað. Í upplýsingabæklingi fyrir Bjargeyju, sem sé samkynja úrræði fyrir stúlkur, segi eftirfarandi um markmið vistunar: „Markmið meðferðarheimila er að veita barni sérhæfða meðferð, auk vistunar á neyðarvistun og skammtímavistunar í neyðar- og bráðatilvikum, þegar barn stefnir eigin heilsu og þroska í hættu með hegðun sinni, svo sem með neyslu vímuefna, afbrotum eða annarri jafn skaðlegri hegðun.“ Liggi því ljóst fyrir að sérhæfð og áhættusöm starfsemi af þessu tagi geti ekki talist almenn samfélagsþjónusta og sé hún þannig í engu samræmi við landnotkun, byggðamynstur og þéttleika byggðar í þegar byggðu hverfi utan þéttbýlis.
  1. Kærandi hefur fært fram ítarlegri rök fyrir máli sínu, sem ekki verða rakin hér frekar, en úrskurðarnefndin hefur haft þau öll til hliðsjónar við úrlausn málsins.

Niðurstaða

  1. Í máli þessu er deilt um lögmæti ákvörðunar byggingarfulltrúa Rangárþings ytra um að sam­þykkja leyfi til breytingar á húsinu Miðgarði í Gunnarsholti á Rangárvöllum vegna ráðgerðs rekstrar meðferðarheimilis fyrir ungmenn Kæruheimild til úrskurðarnefndarinnar er í 59. gr. laga nr. 160/2010 um mannvirki og barst kæra innan kærufrests.
  1. Um kæruaðild í þeim málum sem undir úrskurðarnefndina heyra er fjallað um í 3. mgr. 4. gr. laga nr. 130/2011 um úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála. Þar er kveðið á um að þeir einir geti kært stjórnvaldsákvarðanir til úrskurðarnefndarinnar sem eigi lögvarða hagsmuni tengda þeirri ákvörðun sem kæra eigi nema í tilteknum undantekningartilvikum sem þar eru greind. Verður að skýra þetta ákvæði í samræmi við almennar reglur stjórnsýsluréttarins um aðild að kærumálum þar sem áskilið er að kærandi eigi beina einstaklingsbundna hagsmuni tengda þeirri ákvörðun sem kæra á. Kærandi býr í um 300 m fjarlægð frá ráðgerðri starfsemi í Miðgarði í Gunnarsholti. Verður kærandi því ekki fyrir neinum áhrifum vegna innsýnar eða skuggavarps en auk þess ber skógarlund á milli sem hindrar sýn. Þá virðast þær mögulegu breytingar á umferð um svæðið, sem kærandi hefur vísað til, ekki umfram það sem vænta má að sé þegar á svæðinu.
  1. Af ákvæðum laga nr. 160/2010 leiðir að byggingarleyfi felur ekki einvörðungu í sér heimild til að reisa mannvirki heldur kveður það líka á um notkun þess, sbr. m.a. 6. tl. 3. gr., 1. mgr. 9. gr. og 1. tl. 1. mgr. 13. gr. þeirra laga. Við mat á aðildarhagsmunum geta því komið til áhrif þeirrar notkunar sem heimiluð er, þrátt fyrir að önnur leyfi verði áskilin síðar meir, svo sem starfsleyfi samkvæmt lögum nr. 7/1998 um hollustuhætti og mengunarvarnir. Meðal gagna máls þessa er sameiginlegt bréf Barna- og fjölskyldustofu og Lands og skógar, dags. 3. desember 2025, til íbúa í Gunnarsholti, þar sem greint er frá ráðgerðu meðferðarheimili og boðin fram aðstoð við ráðleggingar varðandi „ytri áhættur“ sem m.a. gætu falist í að takmarka aðgang að verkfærum og hættulegum efnum sem og viðhafa forvarnir vegna eignatjóns og skemmdarverka. Það sé á ábyrgð íbúa sjálfra, að því þar segir, að setja upp myndavélar hjá sér, telji þeir það tryggja eigið öryggi. Hafi Land og skógur lagt talsverða vinnu í það að aðlaga sína starfsemi að komu meðferðarheimilisins og eru um það nefndar aðgangsstýringar, fækkun gönguleiða, filmur í glugga o.fl. Með hliðsjón af efni þessa bréfs verður ekki hjá því komist að líta svo á að kærandi eigi þá einstaklingsbundnu og lögvörðu hagsmuni af ákvörðuninni sem eru skilyrði kæruaðildar fyrir úrskurðarnefndinni skv. 3. mgr. 4. gr. laga nr. 130/2011.
  1. Í 11. gr. laga um mannvirki kemur m.a. fram að fyrirhuguð mannvirkjagerð sem sótt er um byggingarleyfi fyrir þurfi að vera í samræmi við skipulagsáætlanir á viðkomandi svæði, sbr. einnig 1. tl. 1. mgr. 13. gr. laganna. Ekki er í gildi deiliskipulag fyrir umrætt svæði í Gunnarsholti. Sú meginregla kemur fram í 2. mgr. 37. gr. skipulagslaga nr. 123/2010 að gera skuli deiliskipulag fyrir svæði eða reiti þar sem framkvæmdir eru fyrirhugaðar. Þó segir í 1. mgr. 44. gr. laganna að þegar sótt er um byggingar- eða framkvæmdaleyfi fyrir framkvæmd sem sé í samræmi við aðalskipulag en deiliskipulag liggi ekki fyrir geti sveitarstjórn eða sá aðili sem hafi heimild til fullnaðarafgreiðslu máls, sbr. 6. gr., ákveðið að veita megi leyfi án deiliskipulagsgerðar ef framkvæmdin er í samræmi við landnotkun, byggðamynstur og þétt­leika byggðar og skal skipulagsnefnd þá láta fara fram grenndarkynningu. Í máli þessu er m.a. tekist á um það hvort heimilt hafi verið að veita umdeilt byggingarleyfi að undangenginni grenndarkynningu eða hvort þurft hefði að gera deiliskipulag fyrir umrætt svæði.
  1. Samkvæmt Aðalskipulagi Rangárþings ytra 2016–2028 er Gunnarsholt á skilgreindu svæði fyrir samfélagsþjónustu. Samkvæmt d-lið gr. 6.2. í skipulagsreglugerð nr. 90/2013 telst til slíkrar landnotkunar „svæði fyrir stofnanir og fyrirtæki sem veita almenna þjónustu við samfélagið, svo sem menntastofnanir, heilbrigðisstofnanir, menningarstofnanir, félagslegar stofnanir, trúarstofnanir og aðrar þjónustustofnanir ríkis, sveitarfélaga eða annarra aðila.“ Telja verður að starfsemi meðferðarheimilis fyrir ungmenni rúmist innan þessarar landnotkunar. Í skipulagsáætlunum er ekki einungis tekin ákvörðun um hvaða landnotkunarflokki viðkomandi svæði tilheyrir heldur er þar einnig mótuð stefna um byggðaþróun o.fl., sbr. 2. mgr. 12. gr. skipulagslaga. Í kafla 2.3.5. í greinargerð aðalskipulagsins segir að stefna um samfélags­þjónustu felist í því að stuðla að betri þjónustu við íbúa til að renna styrkari stoðum undir byggð á svæðinu, efla starfsemi núverandi þjónustustofnana sem og efla starfsemi menningar og fræða. Meðal þess sem nánar er tilgreint er að efla skuli starfsemina í Gunnarsholti á sviði rannsókna, fræða og þekkingar. Svo almenn stefnumið verða ekki túlkuð svo að í þeim felist bindandi og tæmandi skilmálar sem girði fyrir aðra starfsemi sem talin verði til samfélags­þjónustu.
  1. Hin grenndarkynntu byggingaráform fólu í sér breytingu á „núverandi notkun skrifstofu­húsnæðis í meðferðarheimili fyrir ungmenni“. Við hina kærðu afgreiðslu, á fundi skipulags- og umferðarnefndar 8. ágúst 2025, var tekið fram að nefndin teldi áformin í fullu samræmi við landnotkun, byggðamynstur og þéttleika byggðar í þegar byggðu hverfi utan þéttbýlis. Verður ekki gerð við þetta athugasemd af hálfu úrskurðarnefndarinnar í ljósi þess að húsið Miðgarður og önnur nálæg stofnanahús á athafnasvæði Landgræðslu ríkisins, nú ríkisstofnunarinnar Lands og Skóga, verða talin hafa verið notuð til áþekkra þarfa, þ.e. í ýmsum samfélagslegum tilgangi, enda þótt önnur og meiri grenndaráhrif verði að líkindum af ráðgerðri breyttri notkun hússins, eftir því þó hvernig að starfsemi þar verði staðið.
  2. Við grenndarkynningu gerði kærandi m.a. athugasemdir við notkunarflokk samkvæmt fyrir­huguðu byggingarleyfi. Álítur hann að fyrirhuguð notkun mannvirkisins falli undir notkunar­flokk 5 í byggingarreglugerð og bendir á að þeir einstaklingar sem komi til með að nýta sér þjónustuna séu meðal annars ungmenni sem muni, ef til bruna komi, ekki getað bjargað sér úr húsnæðinu af sjálfsdáðum. Þessum athugasemdum er svarað í umsögn Rangárþings ytra í máli þessu þar sem rakið er að í greinargerð aðaluppdrátta vegna byggingarleyfisins komi fram að notkun hússins sé í samræmi við brunahönnun og skilgreinda notkunarflokka og sé byggingin í notkunarflokki 5. Sá flokkur er skilgreindur í gr. 9.1.3. byggingarreglugerðar sem mannvirki eða rými þar sem fólk innan mannvirkisins er ekki fært um að koma sér sjálft út úr mannvirkinu eða á öruggt svæði við eldsvoða.
  1. Með vísan til þess sem að framan er rakið verður hin kærða ákvörðun ekki álitin haldin neinum form- eða efnisannmörkum sem varðað geta gildi hennar og verður kröfu kæranda um ógildingu hennar því hafnað.

Úrskurðarorð

Hafnað er kröfu kæranda um ógildingu á ákvörðun byggingarfulltrúa Rangárþings ytra frá 27. september 2025 um að samþykkja leyfi til breytingar á húsinu Miðgarði í Gunnarsholti á Rangárvöllum.